De spanning op de arbeidsmarkt neemt iets af, maar de vraag naar mensen blijft groot. Juist daarin schuilt een kans voor onbenut talent: mensen die wíllen werken, maar nog niet altijd worden bereikt. Bij Seesing Flex houdt Masja Harbers zich dagelijks bezig met het verbinden van deze mensen aan bedrijven in de regio. Vanuit haar ervaring weet ze: wie anders durft te kijken, ontdekt meer mogelijkheden dan gedacht. “Er is zóveel talent, maar ons systeem is daar nog niet goed op ingericht. Als we echt inclusief willen werken, moeten we anders leren kijken: naar mensen, mogelijkheden en samenwerking.”

Wat is volgens jou de grootste winst voor werkgevers die hierop inzetten? 

“De financiële tegemoetkomingen zijn interessant: er bestaan regelingen zoals het loonkostenvoordeel (LKV), subsidies voor werkplekaanpassingen en begeleiding op de werkvloer. Die verlagen risico’s en kosten. Maar de échte winst zit in de mensen zelf. Werkgevers die kansen geven, ontdekken vaak hoeveel motivatie en loyaliteit er in deze doelgroep schuilt.” 

Welke rol speelt Seesing Flex hierbij?

“Wij nemen de zoektocht naar geschikte kandidaten uit handen, maar dat doen we niet alleen. In nauwe samenwerking met partijen zoals Fijnder, Laborijn en UWV begeleiden we mensen stap voor stap en ondersteunen we werkgevers bij alles wat daarbij komt kijken. Door die gezamenlijke aanpak wordt de stap kleiner om iemand een kans te geven én de kans op succes groter.” 

Welke doelgroepen binnen het sociaal domein zie jij als onbenut arbeidspotentieel?

“Dat is een mix van mensen met verschillende achtergronden en kwaliteiten. Denk aan statushouders, mensen met een mentale of lichamelijke beperking, nieuwkomers of kandidaten met een taalachterstand. Met de juiste begeleiding en wat maatwerk kunnen zij stuk voor stuk van grote waarde zijn voor organisaties.” 

Wat vraagt dit van werkgevers?

“Vooral een open houding en realistische verwachtingen. Niet iedereen past in het standaardplaatje, en dat hoeft ook niet. Succes zit in hoe je het organiseert en hoe je kijkt naar potentieel.” 

Je noemde eerder ‘samenwerking’ als cruciale factor. Kun je een recent voorbeeld delen van wat dat in de praktijk oplevert? 

“Een mooi en recent voorbeeld is Salim Shivan. Hij is gestart via de pilot Snelle Start Kansrijke Asielzoekers, een samenwerking tussen gemeenten, het COA, werkgevers en onderwijsinstellingen in de regio. Het doel is om gemotiveerde asielzoekers die kansrijk zijn voor een verblijfsvergunning, zo snel mogelijk te koppelen aan werkgevers in sectoren waar de krapte groot is. Via deze pilot kwam Salim vervolgens bij Seesing Flex in beeld. Inmiddels is hij gestart bij Binx als AutoCAD-tekenaar. Dit voorbeeld laat zien wat er mogelijk is als partijen samenwerken en kijken naar potentieel in plaats van beperkingen.”